Moet je kijken…!
Wat mooi toch…
Adembenemend mooi…

Je verwacht het niet, met zo’n stekelige kop!
Grijsgroenig steekt ze uit het groen omhoog
Vol verwachting
Elke zonnestraat.. elke regendrup probeert ze te vangen

Tot… PLOEP !!
haar stekelkop openbarst
De haren op de schil trillen nog na van de klap
Heel voorzichtig ontvouwen zich de knalrode blaadjes

Het schilletje verliest haar functie en valt op de grond

De vuurrode, tere, bijna doorzichtige blaadjes
zijn nog een beetje kreukelig

Volop genietend van elke zonnestraal

staat ze te stralen van geluk

in volle glorie!!

En met een beetje sturing
geeft ze de jeugd de kans
om ook tot ontwikkeling te komen

Strak en fragiel
met een kleur die niet in mijn verfdoos voorkomt
zo teer dat elke penseelstreek het teniet zou doen
mooier dan enig woord haar kan beschrijven

Alsof ze uit vloeipapier zijn uitgeknipt
en losjes in het gras zijn uitgestrooid…

Al zou je je best doen het niet te zien
het knalt op je netvlies…

Al zou je je hoofd proberen af te wenden
het draait als met een veer terug…

Probeer je niet te verzetten
maar geniet ervan!
Met volle teugen!

Voor je het weet, is de klappertijd voorbij.